تبليغاتX
رکن پنجم دموکراسی - حقوق بشر در متون مقدس ادیان الهی _ ج) متون مقدس یهود
واقعیت چیزی است که هست اما حقیقت چیزی است که باید باشد

از سلسله بروشورهای ترویجی آموزشی کمیسیون حقوق بشر اسلامی ایران

شمارۀ 8

امروزه در خیلی از متون تخصصی و محافل داخل و خارجی مطرح می­شود که حقوق بشر پدیده­ای جدید و مربوط به پس از  رنسانس در غرب است. بیان­ین دیدگاه بعضاً آنقدر افراط می­کنند که تمامی دست­آوردهای بشر در طول قرون مختلف خصوصاً آموزه­های ادیان الهی را نادیده می­گیرند. از این رو رجوع به مبانی ادیان الهی در زمینۀ حقوق بشر تلاشی است در جهت غبار روبی از مبانی و متونی که علیرغم اهمیت بسیار زیاد غالباً کم یا غیر مستند مطرح می­شوند، حال آن که ـأثیر آنها در رشد و اندیشۀ بشر و عملکرد انسان­ها بسیار قابل توجه بوده و می­باشد. برای تدوین بروشورهای مربوط به متون مقدس ادیان الهی (غیر از اسلام) از مراکز دینی و فرهنگی خود اقلیت­های دینی مزبور در ایران کمک گرفته شد که ضمن تشکر از همکاری همطنان یاد شده، امید است مورد استفاده عموم علاقه­مندان به مباحص حقوق بشر قرار گیرد:

1_ خلقت و ماهیت خلیفه اللهی انسان ( نگاه فراگیر به انسان بدون هیچگونه تفاوت و یا نشانۀ خاص)

«خداوند آدم را به شکل خود _ یعنی _ او را به شکل _ معنوی _ خداوند آفرید. آنها را مذکر و مؤنث آفرید. خداوند آنها را برکت داد. خداوند به ایشان گفت بارور گردید و زیاد شوید و زمین را پر کرده تصرفش کنید و بر ماهی دریا و پرندۀ آسمان  و بر هر جانداری که روی زمین می­جنبد فرمانروائی کنید.» (پیدایش، فصل 1، آیۀ 27 و 28)

2_ حق ازدواج و تساوی زن و مرد (تأکید بر حق انتخاب و زیستن مشترک)

« از این جهت مرد، پدر و مادر خود را رها کرده و به زنش می­پیوندد و یک تن حساب می­شوند.» (پیدایش، فصل 2 آیۀ 24)؛

3_ عدم تبعیض بین زن و مرد (تأکید بر برکت مشترک آدم به معنای عام)

«آنها را مذکر و مؤنث آفرید، برکتشات کرد. نام آنها را در روز آفرینش آدم نهاد.» (پیدایش، فصل 5، آیۀ 2)

4_ حرمت جان آدمی (تأکید بر حقوق مساوی خودی و بیگانه)

«هر آینه _ انتقام_ خون شما را به خاطر شما بازخواست خواهم کرد. از دست هر حیوان بازخواست می­کنم و از دست انسان، انتقام جان انسان را از دست برادرش خواهم گرفت. هر که خون آدمی را بریزد، خون وی به دست انسان ریخته شود زیرا خداوند آدم را به شکل _ معنوی _ خود آفرید.» (پیدایش، فصل 9، آیۀ 5 و 6)

5_ برابری در مقابل قانون (تأکید بر حقوق مساوی بین اسنان­ها و عدم تجاوز به حقوق دیگران)

«برای تابع و غریبی که در میان شما ساکن می­شود یک قانون باشد.» (خروج، فصل 12، آیۀ 49)

6_ ضرورت نوعدوستی و رعایت حقوق دیگران

«قتل نکن، زنا نکن، دزدی نکن، در مورد هم نوعت شهادت دروغ نده، به خانۀ همنوعت طمع مورز، به زن همنوعت، غلامش، کنیزش و گاوش و الاغش و به هیچ چیزی که از آن همنوعت باشد طمع مورز.» (خروج، فصل 20، آیۀ 13)

7_ ضرورت رعایت حق مالکیت و حقوق کار (تأکید بر حقوق مزدبگیران بدون هیچگونه تبعیض و تحقیر)

«مال همسایۀ خود را غصب منما و ستم نکن و مزد رعیت نزد تو تا صبح نماند.» (لاویان، فصل 19، آیۀ 13)

8_ تأکید بر خیرخواهی برای همه و رعایت حرمت دیگران

«کسی را لعنت نکن و پیش روی کور (سنگ) لغزش مگذار . . .» (لاویان، فصل 19، آیۀ 14)

9_ رعایت انصاف (تأکید بر رعایت عدالت)

«در داوری بی­انصافی نکن و فقیر را طرفداری منما و بزرگ را محترم مدار و دربارۀ همنوعت با انصاف داوری نما.» (لاویان، فصل 19، آیۀ 15)

10_ تأکید بر نوعدوستی و عفو و بردباری (گفته شده تمام تعتقادات دینی و فلسفی یهود در این جمله خلاصه شده است)

«از هم قومت انتقام نگیر و کینه­توزی نکن، همنوعت را مانند خودت دوست بدار، من خدا هستم.» (لاویان، فصل 19، آیۀ 18)

11_ حمایت یکسان از قانون

«برای شما و برای آن غریب و بومی آن سرزمین یک قانون برقرار باشد.» (اعداد 9، آیۀ 14)

12_ همبستگی نوع بشر و تساوی در برابر قانون (تآکید بر حق خودی و بیگانه به نحو یکسان)

«ای جماعت، برای شما و برای غریبی که نزد شما مأواء گزیند یک قانون وجود داشته باشد برای نسل اندر نسل شما در حضور خداوند قانون یکسان برای شما و فرد غریب حاکم باشد.» (اعداد، فصل 15، آیۀ 15)

13_ حمایت برابر از همۀ انسان­ها

«برای شما و برای آن غریبی که نزد شما است یک قانون و یک دستور باشد.» (اعداد، فصل 15، آیۀ 16)

14_ تأکید بر منع تبعیض مبتنی بر اصل و نسب افراد و این که دین افراد موجب سلب حق دیگران نمی­شود

«برای کسی که سهواً خطا کند خواه تابع از بنی­اسرائیل و خواه غریبی که در میان ایشان ساکن باشد یک قانون خواهد بود.» (اعداد، فصل 15، آیۀ 29)

15_ ضرورت حمایت از انسان­های آسیب­پذیر

(تأکید بر پرهیز از ریا و تزویر و رعایت حق و عدالت و جلوگیری از ظلم)

«آیا روزه­ای را که من می­پسندم مثل این است، روزی که آدمی جان خود را برنجاند و سر خود را مثل نی خم ساخته، پلاس و خاکستر زیر خود بگستراند؟ آیا این را روزه و روز مقبول خداوند می­خوانی؟ مگر روزه­ای که من می­پسندم این نیست که بندهی شرارت را بگشایید و گره­های یوغ را باز کنید و مظلومان را آزاد سازد و هر یوغ را بشکنید؟ مگر این نیست که نا ن خود را به گرسنگان تقسیم نمائی و فقیران رانده شده را به خانۀ خود بیاوری و چون برهنه را ببینی او را بپوشانی و خود را را از آنانی که از گوشت تو می­باشند مخفی نسازی؟» (یشعیا نبی، فصل 58، آیۀ 7-5)

16_ تأکید بر بردباری و انصاف نسبت به همۀ انسان­ها

«ای مرد از آنچه نیکوست تو را اخبار نموده است و خداوند از تو چه چیزی می­طلبد غیر از این که انصاف را به جای آوری و رحمت را دوست بداری و در حضور خدای خویش با فروتنی سلوک نمائی؟» (میکا نبی، فصل 6، آیۀ 8)

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1387/02/25ساعت 7:58  توسط بهمن کبیری پرویزی  طبقه بندی شده در حقوق  |