تبليغاتX
رکن پنجم دموکراسی - حقهای انسانی ما در اسناد بین المللی و ملی کدامند؟ (قسمت چهارم)
واقعیت چیزی است که هست اما حقیقت چیزی است که باید باشد

از سلسله بروشوهای ترویجی آموزشی کمیسیون حقوق بشر اسلامی ایران

شمارۀ 13

حق تشکیل جمعیت­های مسالمت­آمیز و شرکت در آنها

مادۀ 20 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: هر کس حق دارد آزادانه مجامع و جمعیت­های مسالمت­آمیز تشکیل دهد و هیچ کس را نمی­توان مجبور به شرکت در اجتماعی کرد.

مادۀ 21 میقاق حقوق مدنی و سیاسی: حق تشکیل مجامع مسالمت­آمیز به رسمیت شناخته می­شود اعمال این حق تابع هیچ گونه محدودیتی نمی­تواند باشد جز آنچه بر طبق قانون مقرر شده و در یک جامعۀ دموکراتیک به مصلحت امنیت ملی یا ایمنی عمومی یا نظم عمومی یا برای حمایت از سلامت یا اخلاق عمومی یا حقوق و آزادی­های دیگران ضرورت داشته باشد.

همچنین در مادۀ 22 این میثاق آمده است: هر کسی حق اجتماع آزادانه با دیگران را دارد و از جمله حق تشکیل سندیکا (اتحادی­های صنفی) و ملحق شدن به آن برای حمایت از منافع خود و اعمال این حق تابع هیچ گونه محدودیتی نمی­تواند باشد مگر آنچه که به موجب قانون مقرر گردیده است.

همچنین در مادۀ 8 میثاق حقوق اقتصادی اجتماعی و فرهنگی کشورهای عضو متعهد شده­اند تا حق هر کس به این که به منظور پیشبرد و حفظ منافع اقتصادی و اجتماعی خود با رعایت مقررات سازمان ذیربط مبادرت به تشکیل اتحادیه نماید یا بدان ملحق شود را تضمین نماید.

طبق اصل 26 قانون اساسی جمهوری اسلامی: نیز احزاب، جمعیت­ها، انجمن­های سیاسی و صنفی و انجمن­های اسلامی یا اقلیت­های دینی شناخته شده آزادند، مشروط به این که اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند و هیچ کس را نمی­توان از شرکت در آنها منع کرد یا به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت. همچنین طبق اصل 27 قانون اساسی تشکیل اجتماعات و راهپیمائیها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل مبانی اسلام نباشد آزاد است.

منع توقیف خودسرانه یا تبعید خودسرانه:

مادۀ 9 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: احدی نمی­تواند خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید شود.

مادۀ 9 میثاق حقوق مدنی و سیاسی: هر کس حق آزادی و امنیت شخصی دارد. هیچ کس را نمی­توان خودسرانه (بدون مجوز) دستگیر یا بازداشت کرد و از هیچ کس نمی­توان سلب آزادی کرد مگر به جهات و طبق آئین دادرسی مقرر به حکم قانون.

طبق اصل 32 قانون اساسی ایران، هیچ کس را نمی­توان جز به حکم قانون بازداشت نمود. همچنین طبق اصل 33 همین قانون، هیچ کس را نیز نمی­توان از محل اقامت خود تبعید کرد یا از اقامت در محل مورد علاقه­اش ممنوع یا به اقامت در محلی مجبور ساخت مگر در مواردی که قانون مقرر می­دارد.

حقوق کودکان و والدین

مادۀ 7 اعلامیۀ اسلامی حقوق بشر: هر کودکی از زمان تولد، حقی بر گردن والدین خویش و جامعه و دولت در محافظت دوران طفولیت و تربیت نمون و تأمین مادی و بهداشتی و ادبی دارد. در ضمن باشد از جنین و مادر نگهداری شود و مراقبت­های ویژه نسبت به آنها مبذول شود.

بند ب مادۀ 25 اعلمیۀ جهانی حقوق بشر: مادران و کودکان حق دارند که از کمک­ و مراقبت مخصوص بهره­مند شوند. کودکان چه بر اثر ازدواج و چه بدون ازدواج به دنیا آمده باشند، حق دارند که همه از یک نوع حمایت اجتماعی برخوردار شوند.

بند 3 مادۀ 10 میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مقرر می­دارد که کشورهای عضو می­بایست تدابیر خاصی در حمایت و مساعدت به نفع کلیۀ اطفال بدون هیچ­گونه تبعیض به علت نسب یا علل دیگر اتخاذ نمایند و اطفال باید در مقابل استثمار اقتصادی و اجتماعی حمایت شوند همچنین واداشتن اطفال به کارهائی که برای جهات اخلاقی یا سلامت آنها زیان­آور است یا زندگی آنها را به مخاطره می­اندازد یا مانع رشد طبیعی آنها می­گردد باید به موجب قانون قابل مجازات باشد.

بند یک از مادۀ 27 کنوانسیون حقوق کودک بیان می­دارد: تمام دولت­های عضو بر حق کودکان نسبت به برخورداری از شرایط زندگی استاندارد از حیث فیزیکی، روحی و اخلاقی و توسعۀ اجتماعی اهتمام می­ورزند و والدین یا فرد دیگری که مسؤولیت کودک بر عهدۀ اوست، مسؤول اصلی امنیت کودک به تناسب توانائی­ها و ظرفیت مالی،  و همچنین تأمین اولویت­های مورد نیاز توسعۀ زندگی کودک می­باشند. بخش­های دولتی نیز باید متناسب با شرایط ملی و با توجه به ابزار و وسائلی که در اختیار دارند به والدین در اجرای این امر خطیر و بهره­مندی کودکان از حقوق خصوصاً در مورد تغذیه، البسه و مسکن کمک و یاری می­دهند.

حق مالکیت:

مادۀ 15 اعلامیۀ حقوق بشر: هر انسانی حق مالک شدن از راه­-های شرعی را دارد و می­تواند از حقوق مالکیت به گونه­ای که به خود یا دیگران و یا جامعه ضرر نرساند برخوردار باشد و نمی­توان مالکیت را از کسی سلب کرد مگر بنا بر ضرورت حفظ منافع عمومی و در مقابل پرداخت غرامت فوری و عادلانه. همچنین مصادرۀ اموال و ضبط آنها ممنوع است مگر بر طبق شرع.

مادۀ 17 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: هر شخص منفردا یا به طور اجتماع حق مالکیت دارد و احدی را نمی­توان خودسرانه از حق مالکیت محروم کرد.

مادۀ 24 میثاق بین­المللی حقوق مدنی سیاسی: هر کودکی بدون هیچ گونه تبعیض از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، اصل و منشأ ملی یا اجتماعی، مکنت یا نسبی که دارد از تدابیر حمایتی که به اقتضای وضع صغیر بودنش از طرف خانوادۀ او و جامعه و حکومت کشور او باید به عمل آید، برخرودار گردد. همچنین هر کودکی باید بلافاصله پس از ولادت به ثبت برسد و دارای نام شود و حق تحصیل تابعیت دارد.

اصل 46 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: هر کس مالک حاصل کسب و کار مشروع خویش است و هیچ کس نمی­تواند به عنوان مالکیت نسبت به کسب و کار خود، امکان کسب و کار را از دیگری سلب کند.

+ نوشته شده در  شنبه 1387/02/21ساعت 18:27  توسط بهمن کبیری پرویزی  طبقه بندی شده در حقوق  |