|
واقعیت چیزی است که هست اما حقیقت چیزی است که باید باشد
|
از سلسله بروشوهای ترویجی آموزشی کمیسیون حقوق بشر اسلامی ایران
شمارۀ 13
حق تشکیل جمعیتهای مسالمتآمیز و شرکت در آنها
مادۀ 20 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: هر کس حق دارد آزادانه مجامع و جمعیتهای مسالمتآمیز تشکیل دهد و هیچ کس را نمیتوان مجبور به شرکت در اجتماعی کرد.
مادۀ 21 میقاق حقوق مدنی و سیاسی: حق تشکیل مجامع مسالمتآمیز به رسمیت شناخته میشود اعمال این حق تابع هیچ گونه محدودیتی نمیتواند باشد جز آنچه بر طبق قانون مقرر شده و در یک جامعۀ دموکراتیک به مصلحت امنیت ملی یا ایمنی عمومی یا نظم عمومی یا برای حمایت از سلامت یا اخلاق عمومی یا حقوق و آزادیهای دیگران ضرورت داشته باشد.
همچنین در مادۀ 22 این میثاق آمده است: هر کسی حق اجتماع آزادانه با دیگران را دارد و از جمله حق تشکیل سندیکا (اتحادیهای صنفی) و ملحق شدن به آن برای حمایت از منافع خود و اعمال این حق تابع هیچ گونه محدودیتی نمیتواند باشد مگر آنچه که به موجب قانون مقرر گردیده است.
همچنین در مادۀ 8 میثاق حقوق اقتصادی اجتماعی و فرهنگی کشورهای عضو متعهد شدهاند تا حق هر کس به این که به منظور پیشبرد و حفظ منافع اقتصادی و اجتماعی خود با رعایت مقررات سازمان ذیربط مبادرت به تشکیل اتحادیه نماید یا بدان ملحق شود را تضمین نماید.
طبق اصل 26 قانون اساسی جمهوری اسلامی: نیز احزاب، جمعیتها، انجمنهای سیاسی و صنفی و انجمنهای اسلامی یا اقلیتهای دینی شناخته شده آزادند، مشروط به این که اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند و هیچ کس را نمیتوان از شرکت در آنها منع کرد یا به شرکت در یکی از آنها مجبور ساخت. همچنین طبق اصل 27 قانون اساسی تشکیل اجتماعات و راهپیمائیها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل مبانی اسلام نباشد آزاد است.
منع توقیف خودسرانه یا تبعید خودسرانه:
مادۀ 9 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: احدی نمیتواند خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید شود.
مادۀ 9 میثاق حقوق مدنی و سیاسی: هر کس حق آزادی و امنیت شخصی دارد. هیچ کس را نمیتوان خودسرانه (بدون مجوز) دستگیر یا بازداشت کرد و از هیچ کس نمیتوان سلب آزادی کرد مگر به جهات و طبق آئین دادرسی مقرر به حکم قانون.
طبق اصل 32 قانون اساسی ایران، هیچ کس را نمیتوان جز به حکم قانون بازداشت نمود. همچنین طبق اصل 33 همین قانون، هیچ کس را نیز نمیتوان از محل اقامت خود تبعید کرد یا از اقامت در محل مورد علاقهاش ممنوع یا به اقامت در محلی مجبور ساخت مگر در مواردی که قانون مقرر میدارد.
حقوق کودکان و والدین
مادۀ 7 اعلامیۀ اسلامی حقوق بشر: هر کودکی از زمان تولد، حقی بر گردن والدین خویش و جامعه و دولت در محافظت دوران طفولیت و تربیت نمون و تأمین مادی و بهداشتی و ادبی دارد. در ضمن باشد از جنین و مادر نگهداری شود و مراقبتهای ویژه نسبت به آنها مبذول شود.
بند ب مادۀ 25 اعلمیۀ جهانی حقوق بشر: مادران و کودکان حق دارند که از کمک و مراقبت مخصوص بهرهمند شوند. کودکان چه بر اثر ازدواج و چه بدون ازدواج به دنیا آمده باشند، حق دارند که همه از یک نوع حمایت اجتماعی برخوردار شوند.
بند 3 مادۀ 10 میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مقرر میدارد که کشورهای عضو میبایست تدابیر خاصی در حمایت و مساعدت به نفع کلیۀ اطفال بدون هیچگونه تبعیض به علت نسب یا علل دیگر اتخاذ نمایند و اطفال باید در مقابل استثمار اقتصادی و اجتماعی حمایت شوند همچنین واداشتن اطفال به کارهائی که برای جهات اخلاقی یا سلامت آنها زیانآور است یا زندگی آنها را به مخاطره میاندازد یا مانع رشد طبیعی آنها میگردد باید به موجب قانون قابل مجازات باشد.
بند یک از مادۀ 27 کنوانسیون حقوق کودک بیان میدارد: تمام دولتهای عضو بر حق کودکان نسبت به برخورداری از شرایط زندگی استاندارد از حیث فیزیکی، روحی و اخلاقی و توسعۀ اجتماعی اهتمام میورزند و والدین یا فرد دیگری که مسؤولیت کودک بر عهدۀ اوست، مسؤول اصلی امنیت کودک به تناسب توانائیها و ظرفیت مالی، و همچنین تأمین اولویتهای مورد نیاز توسعۀ زندگی کودک میباشند. بخشهای دولتی نیز باید متناسب با شرایط ملی و با توجه به ابزار و وسائلی که در اختیار دارند به والدین در اجرای این امر خطیر و بهرهمندی کودکان از حقوق خصوصاً در مورد تغذیه، البسه و مسکن کمک و یاری میدهند.
حق مالکیت:
مادۀ 15 اعلامیۀ حقوق بشر: هر انسانی حق مالک شدن از راه-های شرعی را دارد و میتواند از حقوق مالکیت به گونهای که به خود یا دیگران و یا جامعه ضرر نرساند برخوردار باشد و نمیتوان مالکیت را از کسی سلب کرد مگر بنا بر ضرورت حفظ منافع عمومی و در مقابل پرداخت غرامت فوری و عادلانه. همچنین مصادرۀ اموال و ضبط آنها ممنوع است مگر بر طبق شرع.
مادۀ 17 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر: هر شخص منفردا یا به طور اجتماع حق مالکیت دارد و احدی را نمیتوان خودسرانه از حق مالکیت محروم کرد.
مادۀ 24 میثاق بینالمللی حقوق مدنی سیاسی: هر کودکی بدون هیچ گونه تبعیض از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، اصل و منشأ ملی یا اجتماعی، مکنت یا نسبی که دارد از تدابیر حمایتی که به اقتضای وضع صغیر بودنش از طرف خانوادۀ او و جامعه و حکومت کشور او باید به عمل آید، برخرودار گردد. همچنین هر کودکی باید بلافاصله پس از ولادت به ثبت برسد و دارای نام شود و حق تحصیل تابعیت دارد.
اصل 46 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: هر کس مالک حاصل کسب و کار مشروع خویش است و هیچ کس نمیتواند به عنوان مالکیت نسبت به کسب و کار خود، امکان کسب و کار را از دیگری سلب کند.