+
نوشته شده در پنجشنبه 1387/02/12ساعت 20:1 توسط بهمن کبیری پرویزی طبقه بندی شده در عکاسی
|
نامش را رکن پنجم دموکراسی نهادم. نام رکن پنجم دموکراسی یادگار تحصیل من در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها است. رکن پنجم دموکراسی به جای وبلاگ هر چیز دیگری مانند سینما و یا نمایش میتوانست باشد. اما امروز وبلاگ جای خود را به عنوان رکن پنجم دموکراسی باز کرده است. رکن پنجم دموکراسی آئینۀ نمایش نامرادیهائی است که چشمها نمیبینند. ---------------------------------------- برای دیدن پیوندها به انتهای همین ستون مراجعه فرمائید. --------------------------------------- اگــر دردم یــکــی بــودی چــه بــودی اگــر غـــم انـــدک بــودی چــه بــودی --------------------------------------- به یـادگـار نـوشــتـم خطی به دلتنگی بـه روزگـار نــدیـدم رفـیـق یــکـرنـگـی --------------------------------------- روزی آگه شوی از حال دلم ای صـیاد کـه بـه کـنـج قـفـسـم نـیـسـت پـری --------------------------------------- جــــز راســــت نـبــــایــــد گــــفــــت هــــر راســــت نشــایــــد گــــفــــت --------------------------------------- آنـکـس کـه بـدانـد و بـدانـد که بـدانـد اسـب شـرف از گـنـبـد گردون بجهانـد آنـکـس کـه بـدانـد و نـدانـد کـه بــداند بـيـدارش نـمـائـيـد کـه در خواب نمـاند آنـکـس کـه نـدانـد و بـدانـد کـه نــداند لـنـگان خـرک خـويش به منزل برسـاند آنـکـس کـه نـدانـد و نـدانـد کـه نــداند در جـهـل مـرکـب ابـد الـدهـر بـمــانــد --------------------------------------- کفر چو منی، گــــزاف و آســـان نبود محـکـمـتـر از ایمان من، ایمــــان نبود در دهـر چـو مـن یـکی و آنـــــهم کافر پـس در همه دهر یـک مـسلمان نبود --------------------------------------- شناسنامه میگويد در بیست و یکم اسفند ماه سال 1349 و در دامنه سلسله جبال البرز در شهر تهران پا به عرصۀ گیتی گذاشتم. نخستین فرزند خانواده بودم و بار گناه نخست زادگی را هنوز بر دوش می کشم. دبستانهای دیده بان، بهشت و شهید سید حسن مدرس، مدرسۀ راهنمائی تحصیلی کمیل، دبیرستان های سید جمال الدین اسدآبادی و شهید رجائی، و بالاخره دانشگاه های آزاد اسلامی و علامه طباطبائی «ره» پذیرای من بودند. ترجمه برایم حکم کفشهای میرزا نوروز را دارد. هر کجا رفتم و در هر شغلی قرار گرفتم ترجمه نصیبم شد. اینک به شغلم افتخار میکنم و بدان میبالم. نویسندگی و ترجمه عین هنر است. از نویسندگی و ترجمه هم خوب پول در می آید. من با اعتماد به نفس کامل خود را موفق میدانم زیرا به آرزوی خود رسیده ام: من مینویسم پس هستم. من پست مدیریت نمیخواهم. من منزل گرانقیمت نمیخواهم. از بزرگوارانی که در حق من لطف میکنند و ترجمه های دانشجوئی خود را به من ارجاع نمیدهند سپاسگزارم. من فرد بزرگواری نیستم که چنین اظهار نظر میکند. من هم مثل شما یک شهروند عادی هستم که به حق فکر میکند در این دنیا به اندازه شما حق حیات دارد. اصل بیست و هشتم قانون اساسی سرزمینم تصریح دارد هر کس حق دارد شغلی را که بدان مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند. من هم مترجمی و نویسندگی را برگزیدم. حرمت قلم آنقدر بالا است که به آن قسم میخورند. به نظر من نویسندگان پاسدار فرهنگ نامکتوب یک جامعه هستند. در مورد یک نویسنده تنها از روی یک نوشته او داوری نکنید. --------------------------------------- 1_در مورد من داوری نکنید تا در مورد شما داوری نکنم. 2_ آیا نظر من در مورد شما برای شما مهم هست که نظر شما در مورد من برای من مهم باشد؟ 3_ عقاید من برای خودم همانقدر محترم است که عقاید شما برای خودتان محترم است. 4_ ممکن است شما اهل تعارف کردن باشید اما من نیستم. 5_ برداشت از این وبلاگ، تنها با یادکرد از نام نویسنده و نام وبلاگ امکان پذیر است و نویسنده وبلاگ بر خود بایسته می داند که از قوانین "کپی رایت" پیروی کند. 6_ من پذيرای نوشته های شماهستم. نوشته های شما بايد در جای ديگری چاپ نشده باشد و همچنين از مشی كلی وبلاگ پيروی كند. 7_خوانندگانی که مایلند از به روز رسانی وبلاگ آگاه شوند، در خبرنامه و خبرخوان وبلاگ نام نویسی کنند. 8_ در صورتی که مایل به استفاده از خدمات ترجمه غیر رسمی کتبی یا همزمان هستید نام و نشانی پستی خود را از طریق تلفن نمابر یا صندوق پستی اعلام فرمائید تا نسبت به ارسال قرارداد همکاری به نشانی شما اقدام گردد. --------------------------------------- اصل بیست و دوم قانون اساسی حیثیت جان مال حقوق مسکن و شغل اشخاص از تعرض مشون است مگر در مواردی که قانون تجویز میکند. اصل بیست و سوم تفتیش عقاید ممنوع است و هیچکس را نمیتوان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد. اصل بیست و چهارم نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند مگر آن که مخل مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشد. تفصیل آن را قانون معین میکند. اصل سی ام قانون اساسی دولت موظف است وسائل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفائی کشور به طور رایگان گسترش دهد. اصل سی و یکم قانون اساسی داشتن مسکن متناسب با نیار حق هر فرد و خانواده ایرانی است. دولت موظف است با رعایت اولویت برای آنها که نیازمندترند به خصوص روستانشینان و کارگران زمینه اجرای این اصل را فراهم کند. --------------------------------------- تهران، صندوق پستی 135-13955 تلفن همراه: 09122021874 --------------------------------------- 1_ دانش آموخته مؤسسۀ آموزش عالی بیمۀ اکو در رشتۀ مدیریت بیمه؛ 2_ دانش آموخته رشتۀ روزنامه نگاری دفتر مطالعات و تحقیقات رسانه ها؛ 3_ دانش آموخته دورۀ فن بیان فشردۀ دانشکدۀ خبر؛ 4_دانش آموخته دوره برنامه نویسی به زبان Turbo C، دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ 5_ ترجمۀ کتاب ترمیناتور 3؛ ----------------------------------- 1_ نقد تاریخی فیلم نامه هائی از ایوجیما 22/8/1386 2_ نقد تاریخی فیلم سقوط 7/9/1386 3_ نقد تاریخی فیلم پرچمهای پدران ما 19/11/1386 4_ نقد تاریخی فیلم دشمن پشت دروازه 26/11/1386 ----------------------------------- 1_ مشاور بیمه های بازرگانی؛ 2_ نویسنده متون فنی بیمه؛ 3_ خبرنگار آزاد؛ 4_ ویراستار آزاد؛ 5_ مترجم همزمان؛ 6_ مترجم کتبی؛ 7_ متخصص روابط عمومی؛